මාළුවාගේ ධර්ම ගුණය

මාළුවාගේ ධර්ම ගුණය

ඈත අතීතයේ, මහා සාගරයේ, විවිධ මසුන් පිරිසක් වාසය කළහ. ඔවුන් අතර, බෝසතාණන් වහන්සේ එක් මාළුවෙකු ලෙස උපත ලබා සිටියහ. උන්වහන්සේගේ ශරීරය දීප්තිමත්, ඇස් බුද්ධිමත්, සහ හදවත ධර්මය හා කරුණාවෙන් පිරුණු එකක් විය. මෙම මාළුවා, සාමාන්‍ය මාළුන් මෙන් නොව, මිනිසුන්ගේ භාෂාව තේරුම් ගත් අතර, තම සිතුවිලි ප්‍රකාශ කළ හැකි විය. මාළුවා, තම සගයන්ට ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔවුන් අතර සාමය හා සමගිය පවත්වාගෙන ගියහ. සෑම දිනකම, උන්වහන්සේ සාගරයේ ගැඹුරුම ස්ථානයක සිට, "සහෝදර මාළුනි, අද දින අපි ධර්මයෙහි හැසිර, එකිනෙකාට උපකාර කර, අපගේ ගෞරවය රැක ගනිමු." යනුවෙන් පවසමින් දේශනාවක් පැවැත්වූහ. මාළුන් සියලු දෙනාම මාළුවාගේ වදන් අසා, එය තම ජීවිතයේ මඟ පෙන්වන ආලෝකයක් ලෙස සැලකූහ.

එදින, සාගරයේ සිටි කෲර මෝරුන් පිරිසක්, මාළුවන්ගේ සශ්‍රීකත්වය හා සාමය දැක ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළී, ඔවුන්ට පහර දීමට සූදානම් වූහ. ඔවුන්ගේ නායකයා, "අද අපි මෙම මාළුවන්ට ගොස්, ඔවුන්ගේ සියලු දේ පැහැර ගනිමු. ඔවුන්ගේ සාමය විනාශ කර, ඔවුන්ට භීතිය ඇති කරමු." යනුවෙන් පවසා, තම සේනාව රැස් කර ගත්තේය. කෲර මෝරුන්, තම තියුණු දත් වලින් සන්නද්ධ වී, මාළුවාගේ වාසස්ථානය වෙත පැමිණියහ. මෙම සිදුවීම ගැන දැනගත් මාළුවා, තම සගයන්ට මහත් කණගාටුවක් හා බියක් ඇති විය. ඔවුන් මාළුවා වෙත ගොස්, "මාහා මාළුවා, කෲර මෝරුන් අපට පහර දීමට පැමිණ ඇත. ඔවුන් අපගේ සියලු දේ පැහැර ගෙන, අපට හානි කරනු ඇත. අපි කුමක් කළ යුතුද?" යනුවෙන් ඇසුවෝය.

මාළුවා, තම සගයන්ගේ බිය අසා, මහත් කණගාටුවට පත් විය. නමුත් ඔහු තම සන්සුන් බව පවත්වා ගනිමින්, "සහෝදරයනි, බිය නොවන්න. ධර්මය අප සමඟ ඇත. අපි මෙම ආක්‍රමණයට මුහුණ දීමට සූදානම් වෙමු." යනුවෙන් පවසමින්, මාළුන්ට සංවිධානය වී, තම වාසස්ථානය ආරක්ෂා කිරීමට උපදෙස් දුන්නේය. නමුත් කෲර මෝරුන්ගේ සංඛ්‍යාව හා ශක්තිය මාළුවාගේ මාළුන්ට වඩා බොහෝ වැඩි විය. ඔවුන්ගේ ඝර්ජනයෙන් හා තියුණු දත් වලින් යුධ පිටිය වෙලී ගියේය. මාළුවා, තම මාළුන් දිරිමත් කරමින්, සටනට නායකත්වය දුන්නේය. නමුත් ඔවුන්ට සතුරු බලකාය පරාජය කළ නොහැකි විය.

මෙම අවස්ථාවේ, මාළුවා, ධර්මයෙහි පිහිටා, එක් උපක්‍රමයක් යොදා ගත්තේය. ඔහු සටනින් ඉවත් වී, කෲර මෝරුන්ගේ නායකයා වෙත ගොස්, "කෲර නායකයා, ඔබ මාගේ මාළුන්ට හානි කරන්නේ මන්ද? ඔබගේ ආශාවන් ඉටු කර ගැනීමට, ඔබ වෙනත් අයගේ දුක ගෙන එන්නේ මන්ද?" යනුවෙන් පැවසීය. කෲර නායකයා, මාළුවාගේ නිර්භීතකම හා ධර්මය අසා, මොහොතක් කල්පනා කළේය. ඔහු සිතුවේ, "මෙම මාළුවා ඉතා ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් බව පෙනේ. ඔහුට හානි කිරීමෙන් මාගේ ගෞරවය කෙලෙසේ ද?" යනුවෙනි. ඔහු තම දත් පහත් කර, "මාළුවා, ඔබගේ වදන් මට ගරු කටයුතුය. මාගේ කටගැස්මෙන් මාගේ හදවත අඳුරු වී ඇත. නමුත් මම දැන් ඔබගේ ධර්මය අසා, මාගේ වැරදි තේරුම් ගතිමි." යනුවෙන් පැවසීය.

මාළුවා, කෲර නායකයාගේ පසුතැවිල්ල අසා, සතුටු විය. ඔහු කෲර නායකයාට ධර්මය දේශනා කළේය. "නායකයා, කෲරත්වය හා ආශාව කිසි විටෙකත් සතුට ගෙන එන්නේ නැත. කරුණාව හා දයාව පමණක් සැබෑ සතුට ගෙන දෙයි. අද සිට, ඔබ මාගේ මිත්‍රයෙකු වන්න. අපි එකට ජීවත් වන්නෙමු, එකිනෙකාට උපකාර කරමින්." කෲර නායකයා, මාළුවාගේ ධර්මය අසා, තම හදවතේ තිබූ කෲරත්වය දුරු කර ගත්තේය. ඔහු මාළුවාට හා ඔහුගේ මාළුන්ට සමාව ඉල්ලා, ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වය පිළිගත්තේය.

එතැන් පටන්, මාළුවා, කෲර නායකයා, සහ ඔවුන්ගේ මාළුන් එකට ජීවත් වූහ. ඔවුන් එකිනෙකාට උපකාර කරමින්, සාමයෙන් හා සමගියෙන් කටයුතු කළහ. කෲර නායකයා, තම ශක්තිය හා බලය, සියලු මාළුවන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා යොදා ගත්තේය. මාළුවා, තම ධර්ම දේශනා වලින්, සියලු සත්වයන්ට කරුණාව, දයාව, සහ ධර්මයෙහි හැසිරීමේ වැදගත්කම ඉගැන්නුවේය. එම සාගරයෙහි සාමය හා සමගිය රජ විය. මාළුවාගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, සියලු මාළුන් සදාකාලයටම සතුටින් ජීවත් වූහ.